آیینه زار غزل

سعيد يوبال، شاعر مجموعه شعر الكترونيكي «اجسام از آنچه در آئينه مي‌بينيد به شما نزديك‌ترند» در گفت‌وگو با خبرنگار ادبي فارس در خصوص اين مجموعه گفت: مجموعه شعر الكترونيكي «اجسام از آنچه در آئینه مي‌بينيد به شما نزديكترند» كه در قالب يك لوح فشرده عرضه خواهد شد، تجربه‌هايي است فردي كه توسط يك نفر شكل گرفته و بديهي است به عنوان نقطه‌ي آغاز رويكردي تازه به شعر، خالي از كاستي هم نيست. وي گفت: با اين همه اميدوارم دوستان و شاعران ديگر به ويژه جوان‌ترها به آن اقبال نشان داده و اين زبان چند رسانه‌اي در مسير تجربه‌هايي جمعي به هويت هنري قابل قبولي دست يابد.  یوبال افزود: قرار بود در كنار اين مجموعه الكترونيكي، مجموعه مكتوبي از بخش‌هاي متني اثر نيز توسط وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي براي حضور در بيستمين نمايشگاه بين‌المللي كتاب تهران چاپ و منتشر شود كه متاسفانه اين امر به تاخير افتاد و در نهايت نشد كه اين اثر در نمايشگاه كتاب امسال عرضه شود. وي خاطرنشان كرد: اصل مجموعه (مجموعه الكترونيكي) نيز كه با سرمايه‌گذاري بخش خصوصي غيرمرتبط با فرهنگ و هنر آماده شده و در چند روز آينده به بازار فرهنگ و شعر عرضه خواهد شد شايد بدون وجود كتاب قابل ارائه در نمايشگاه كتاب نباشد.  متاسفانه هنوز هيچ چيز معلوم نيست اميدوارم هر چه سريع‌تر ساز و كارهاي حضور چنين محصولاتي در حوزه فرهنگ و هنر در نمايشگاه كتاب تعريف شده و رسميت يابد. وي در پاسخ این سؤالات که  چرا شعر به معناي گسترده ی آن كه در طول تاريخ رساترين رسانه ی هنري ما بوده است امروز به بي‌مخاطب‌ترين هنر روزگار تبديل شده است؟ چرا غالبا مجموعه‌هاي شعر بايد سال‌ها پشت ويترين كتاب فروشی ‌ها در انتظار مخاطب به خواب بروند؟ چرا شمارگان مجموعه‌هاي شعر باعث شرمندگي فرهنگ و ادب كشور است، اظهار داشت: اين‌ها سؤالاتي است كه هر شاعري كه دغدغه‌ي جدي‌اش ادبيات و هنر است بارها و بارها در لحظات مختلف با آن‌ها مواجه شده و با این پرسش بنیادین رو به رو می شود که "چرا بايد نوشت وقتي كه مخاطبي در كار نيست؟"  یوبال در ادامه افزود: معتقدم هنري كه مي‌خواهد در لحظه‌ي اكنون متولد شود در اولين قدم و به عنوان اولين شرط ثمربخشی، بايد فرزند اكنون باشد اول از همه به زبان امروز سخن بگويد و سپس پیشنهاد ‌هايي براي امروز و فردا داشته باشد. در ميان همه‌ي هنرها، بررسي هنر/ صنعت سينما به عنوان فراگيرترين و تاثيرگذارترين هنر امروز، مي‌تواند شاخصه‌هايي را در اختيار ساير هنرها قرار دهد تا با تحليل اين شاخصه‌ها ساير هنرها هم بتوانند به زبان امروز حرف‌هاي خود را انتقال دهند. وي مي‌افزايد: سينما، هنر /صنعتي است كه در تعريف كلي به پخش متوالي تصاوير و پويانمايي تصاوير ثابت گفته مي‌شود. يعني ما مي‌‌توانيم در شرايطي حداقلي سينمايي را ببينيم كه فقط متشكل از تصاوير پويا و متحرك باشد،اما چنين سينمايي هنر امروز نيست، امروزه سينما با به كارگيري همه امكانات و قابليت‌هاي نهفته در ساير هنرها در ساختمان خويش به زباني چند رسانه‌اي دست يافته و روز به روز بر سيطره و گستردگي دامنه‌ي تاثير خويش مي‌افزايد: ادبيات (داستان - شعر ،ترانه، ... ) موسيقي، نورپردازي، دكورسازي ، بازيگري، گريم و ... كه داشته‌هاي نمايش‌اند، آواها و اصوات و ...، امكانات و ظرفيت‌هاي رايانه‌اي همه و همه در خدمت سينما قرار مي‌گيرند و يك كليت تاثيرگذار را شكل مي‌دهند. سعيد يوبال گفت: چرا ساير هنرها و به ويژه شعر نبايد از امكانات و قابليت‌هایي غير از كلمه در زبان گفتار و نوشتار بهره ببرد و خود را به عنوان هنري موثر تثبيت كند؟ من به شعري مي‌انديشم كه در زباني بسيار فراتر و گسترده‌تر از زبان گفتار و نوشتار شكل مي‌گيرد. اگر تعريف ما از زبان، نظامي باشد كه در آن همه اجزا به واسطه‌ي اينكه نشانه‌ي چيزي ديگرند هويت مي‌يابند، در زبان چند رسانه‌اي هر عنصري با بدل شدن به نشانه در زير مجموعه نظامی کلی و نشانه‌مدار به عنوان يك كلمه قابل تعريف و به رسميت شناخته شدن است، ما در اين زبان با كلمه‌هايي مواجهيم كه ممكن است گفتار باشند، نوشتار باشند، ديدني باشند، موسيقایي و شنيدني باشند، صوت و آوا باشند و شنيده شوند و در يك كليت به شعر نزديك شوند. وي در پايان گفت: شعر روحي است كه مي‌تواند در هر زباني با هر تعريفي تسري يابد و امروز محدود دانستن و محدود كردن بال‌هاي شعر در قفس گفتار و نوشتار امري است واپس‌گرا، شعر نيازمند نفس كشيدن در زباني وسيع و تازه است، در زباني كه قابليت های هنري و تكنولوژيك امروز را نيز در ساختمان خويش به كار مي‌گيرد و تعريف مي‌كند.